– Lakušić ju je situirao kao produženu liniju svega onoga što se steklo kao istorijsko iskustvo. Ne bez plaćenog računa o posljedicama – objašnjava akademik. Pritom, kako ističe Đurović, pjesnik naglašeno instistira na dvojnosti čovjekovog doživljenog i spoznatog. Na raskoraku između upita i odgovora.
– Ova je poezija puna gorkosti, bez malodušja. Ona ne suočava samo čovjeka sa svijetom, već i čovjeka sa sobom, gustim slojevima tmine. Njome se apostrofira samoniklost ovozemaljske nedovoljnosti. Zbirka ima dva izražajna kraka. Jedan vodi ka misaonoj, a drugi ka emotivnoj kateti. Oni se u nekoj dalekoj tački vizije poklapaju. Posebno kad su u pitanju etička i njima srodna načela. Poeta pjesničku frazu modifikuje leksički obogaćenim sistemom filozofskog promišljanja svijeta. Otuda brojne premise takve profilacije – ocjenjuje Đurović. Kako ističe, takav izraz dolazi od Lakušićevog ubjeđenja “da je sve što traje pod nebom uslovljeno božjim djelovanjem”.
– Djelovanje ne treba shvatiti u bukvalnom smislu, već kao obnavljanje našeg Ja stalnim igrama duha, koje ne prestaju da zrače egzistentnim dubinama. Začudo, da u tom prostranom vidokružju egzistencije priroda nema privilegovan status, iako je ona izvorište njenih najdubljih slojeva. Umjesto ukrasa prirode, latice cvijeta ili blagog lahora, Lakušić isključivo stihuje dvojstvo bića. Umnožava ga paradoksima života, koji postoje kao posebna karika čovjekovih psiholoških sklonosti – piše akademik Đurović. Posebno pozitivnim smatra što pjesnik “frekvenciju stihova podešava zahtjevu teme i njene transpozicione učinkovitosti”. Takođe, kao pozitivnu, Đurović uočava i činjenicu da je Lakušićeva poezija “govorljiva, ali ne u smislu raspričanosti, već izbirljive naracije koja ne dopušta bilo kakav nemir pri oblikovanju”.
– Lakušić ne inovira formu već značenjske gravitacije u pjesmi. Važno je da se slike i njihov refleks ne gube u mnoštvu. Gdje postoji sloj, značenjsko je u prevlasti. Jer, sloj zapravo determiniše vrednosne postulacije stiha. Ova zbirka je tvorena na razboju takvih doživljajnih inicijacija – zaključuje Đurović.
Knjiga “Papirova pobjeda” Ilije Lakušića biće promovisana u utorak, 19. oktobra u sali Muzeja i galerija Podgorice. Promocija počinje u 19 časova. O knjizi će govoriti akademik Žarko Đurović i Jovanka Vukanović, kao i sam autor. Organizator promocije je podgorička Narodna biblioteka “Radosav Ljumović”.
Ilija Lakušić je objavio je knjige poezije: “Robija iza stakla”, “Prapečat”, “Kvarenje omladine”, “Nemam drugog izbora”, “Deset pršnjenova”, “Odbrana i poslednji dani rimovanja”, “Evo me”, “Tako je pisano prije glagola pisati”, “A potom obrezaše knjigu”. Autor je romana ” Sistem za navođenje” i “Portret pjesnika sa proznim piscem u pozadini” i knjige satirične proze “Priče u zrnu”. Dobitnik je nagrade “Risto Ratković” , nagrade “Vito Srbnjanović” koja se dodjeljuje za satiru (1996) i nagrade Udruženja pisaca za djecu . Prevođen je na ruski, francuski, italijanski, engleski, švedski, kineski, rumunski… Aktuelni je predsjednik Udruženja književnika Crne Gore.
izvor: DAN
