Propratni tekst uz “korigovani” Njegošev ep napisao je akademik Novak Kilibarda.

Miličić je rekao agenciji Beta da je u “Gorski vijenac” uneo ortografska pravila crnogorskog jezika.
On je intervenisao na stotinak mesta u Njegoševom delu, tako što je, u određene reči uneo dva nova slova crnogorskog jezika, koja se pišu kao akcentovana “s” i “z”.

Pošto u uvodu “Gorskog vijenca”, u Posveti prahu oca Srbije, na jednom mestu stoji ekavska reč “ovde” (“…ovde mu je pogotovu materijal k slavnom delu…”), Miličić je, umesto toga, stavio “ovdje”, jer je – kaže – Njegoš tako govorio.

Izmena je napravljena i u stihu u kojem se pominju “Turci izjelice”, a umesto fonema “z” i “j” je novo crnogorsko slovo koje se piše kao “z”, sa apostrofom gore.

I Kilibarda u propratnom tekstu objašnjava da je Njegoš svoje rukopise davao saradnicima koji su ih prepisivali, a među njima i Miloradu Medakoviću. U tom prepisivanju, kako je Kilibarda objasnio, došlo je do zamene “ovdje” sa “ovde” jer je, kaže, Njegošev rukopis bio vrlo nečitak. U samom prepisvanju, prema Kilibardinom objašnjenju, došlo je do nedoslednosti i neujednačenosti u “Gorskom vijencu”.

Kilibarda je uz novo izdanje “Gorskog vijenca” napisao da bi se, radi poštovanja pravila crnogorskog jezika, “potrebno je primijeniti ih u najuzvišenijem književnom delu tog jezka” – u Njegoševom “Gorskom vijencu”.

Miličić je za korigovanje “Gorskog vijenca” koristio izdanje beogradske “Prosvete” i cetinjskog “Oboda”, s polovine 20. veka, za koje su predgovor napisali lingvisti Radosav Bošković i Vido Latković, obojica iz Crne Gore.

“Gorski vijenac” na crnogorskom jeziku već je u štampi, a objaviće ga podgorički izdavač “Grafo Bale”.

(Izvor: Blic.rs)