Od preko 1200 ”eksponata”, u ovoj skraćenoj verziji izdvojeno je oko pedeset, među kojima su neki poslužili kao osnov za stvaranje sekvenci posvećenih filmskim rediteljima (Ejzenštajn, Vertov, Bunjuel, Hičkok, Vorkapić, Čaplin, Kokto, Vels, Kjubrik, Brekidž, Rifenštal, Deren, Bergman, Tarkovski, Felini), poznatim slikarima, fotografima i dizajnerima (Modrijan, Pikaso, Moholj-Nađ, Magrit, renesansni majstori srpske srednjovekovne freske), sopstvenoj prošlosti (poseta rodnom mestu, povratak u Karpenter centar, NATO bombardovanje Srbije, persiflaža Staljina, parodija Holivuda).
Zahvaljujući otvorenoj strukturi ovog DV eseja, dužina Zida uspomena nije ograničena: nekoliko sekvenci, uključujući alternativne završetke filma, nisu uključene u ovu verziju. Specifična mogućnost izražavanja posredstvom DV medija, kao i lakoća naknadnog usaglašavanja/sučeljavanja različitih vizuelno-zvučnih komponenata (compositing) ulovio je tako dugu ”izgradnju” zida, što profesor Petrić objašnjava na sledeći način: ”Snimanje digitalnom kamerom, kao i kompijuterska manipulacija zvučne slike podstiče rediteljevu imaginaciju da traga za što originalnijim i efektnijim rešenjima, tako da – na određenom stepenu montažnog procesa – tehnološki kvalitet može da se preobrati u estetski kvalitet koji, iako naizgled identičan sa filmskom ekspresijom, dejstvuje na sopstven estetski način.”
Namenjena gledanju na monitoru visoke rezolucije (LCD), Zid uspomena gubi na dejstvu kada se projicira na bioskopsko platno posredstvom bima: njegova montažna struktura i fomralno uobličenje iznad svega su pogodni za individualno percipiranje, sa mogućnošću zaustavljanja i vraćanja pokretne slike, ukoliko gledalac želi da ponovo vidi i analizira određene segmente, da ”preskoči” delove filma, čak i da pregleda neupotrebljeni materijal (u trajanja od preko 50 časova registrovanih na posebnom disku).
Zid uspomena je na engleskom jeziku i sa titlovima na srpskom.
”Digitalni kolaž Zid uspomena Vlade Petrića predstavlja vrlo, vrlo impresivno, uzbudljivo, informativno, znalački analizirano, krajnje iskreno, ponmekad neočekivano komično umetničko ostvarenje.” (Ted Peri, bivši direktor Filmskog Arhiva Muzeja moderne umetnosti u Njujorku).
The Wall of Memories – Zid uspomena
The Carpenter Center (Kembridge, SAD) – AFC (Beograd, Srbija)
1997 – 2010 (skraćena verzija: 2 sata, 2 minuta)
