Krsteski naglašava da se „radnja romana događa u prvih šest poglavlja i uglavnom se odvija u donjem toku Dunava (Istera, četvrte rajske reke) i u donjem toku Rajne. Kao što se vode ovih dveju ogromnih reka bar podzemno dodiruju, tako i ovde pripovedanje pravi asocijacije na povezanost svega živog dokle sežu te vode (i svo rastinje, i životinje, i ljudi), na isprepletanost vremena od praistorije do danas“.

Još je prvo izdanje ove Vujinovićeve knjige izazvalo pažnju petnaestak srpskih i desetak nemačkih i poljskih profesora i književnih kritičara i doživelo brojne promocije kako u Srbiji, tako i u Nemačkoj i Poljskoj gde je ovaj pisac proveo poslednju deceniju i po. Sarajevski pesnik, Stevan Tontić istakao je kako nam „pisac u ovoj knjizi iscrtava jednu svoju stvarnu i imaginarnu geografiju Evrope“.

Najkraće naslovno poglavlje je još 2003, u prevodu na engleski, ruski, nemački i poljski jezik objavljeno u izdanju Tigla kulture iz Lođa u Poljskoj. Ista je celina prošle godine objavljena u časopisu Atenau na rumunskom jeziku u prevodu Ljubice Rajkić, a u prevodu Slobodanke Ljujić Beter uvrštena je u antologiju Bruche und Ubergange/Lomovi i prelazi, koja je objavljena na nemačkom jeziku u izdanju berlinskog Jovis Ferlag.

Vujinovićeva knjiga bila je temom magistarskog rada koji je 2006, na katedri za slavistiku Univerzita u Lođu, odbranila Malgožata Krupa.

Panika u intersitiju objavljena je 2006. na poljskom jeziku, prevodioci su bili Tereza Šikorski i Katažina Šot, a izdavači Tigel kulture iz Lođa i Izdavaštvo Univerziteta Adam Mickijevič u Poznanju.

Pisci pogovora su Mihajlo Pantić i Boguslav Žjelinjski. Potonji, između ostalog, ističe da je „Vujinović neosporno nastavljač vukovske tradicije, ali, njegovo oružje je istovremeno poetika romana koja se nadovezuje na tradiciju srpskog nadrealizma i postmodernizma. Vujinovića sa srpskom avangardom povezuje pokušaj zbližavanja Istoka i Zapada“.

(Danas)