Rođen u porodici rudara, Rohas je u mladosti radio najpre kao urednik magazina “Antarktika”.Uoči Drugog svetskog rata, bio je član nadrealističke grupe Mandragora.
Rohas je bio u egzilu nekoliko godina posle vojnog puča predvođenog generalom Augustom Pinočeom 1973. godine. Bilo mu je zabranjeno da predaje na bilo kojem čileanskom univerzitetu, a posao je dobio u Rostoku u tadašnjoj Istočnoj Nemačkoj.
Predavao je i na univerzitetima u SAD, Španiji i Meksiku, a zahvaljujući stipendiji Gugenhajm, vratio se krajem 70-ih u Čile, mada još nije mogao da predaje. Kasnije je, početkom 90-ih, dobio i čileansku nacionalnu književnu nagradu.
Takođe, dobitnik je i nagrade španske kraljice Sofije 1992.
Autor je obimnog opusa, a njegove pesme prevedene su na niz jezika.
Među njegovim najpoznatijim delima su prva poetska zbirka “Nesreća čoveka” (1948), kao i “Protiv smrti” (1964) i “Tama” (1967).
