Nagradu “Biljana Jovanović” za 2010. godinu dobila je Vladislava Vojnović za knjigu poezije “PeeMeSme”.
Prvi dobitnik nagrade “Biljana Jovanović” je Srđan Valjarević, za knjigu “Dnevnik druge zime” (za 2005. godinu), a dosadašnji dobitnici su i Danica Vukićević za knjigu poezije “Luk i strela” i Ibrahim Hadžić za pesničku knjigu “Nepročitane i nove pesme” (za 2006. godinu), Nemanja Mitrović za knjigu “Bajke sa Venere” i Uglješa Šajtinac za knjigu “Vok on!” (za 2007. godinu), Jelena Lengold za knjigu priča “Vašarski mađioničar” (za 2008. godinu) i Milena Marković za knjigu pesama “Ptičije oko na tarabi” i Slobodan Tišma za roman “Quatro stagioni” (za 2009. godinu).
Nagrada “Biljana Jovanović” sastoji seod povelje i novčanog iznosa.
Ustanovljena je radi afirmacije književnih vrednosti koje su bile deo autentičnog književnog govora Biljane Jovanović – modernog i urbanog senzibiliteta i duha pobune protiv malograđanskog morala, konvencija i normi, tabua i zabrana svih vrsta, društvenih i književnih.
Književnica i mirovna aktivistkinja Biljana Jovanović (1953-1996) upamćena je kao jedna od beskopromisnih buntovnica stasalih još 1968. godine, a potom je uvek bila u jezgru beogradske intelektualne javnosti koja se borila za građanske i ljudske slobode.
Bila je potpisnica svih peticija 70-ih i 80-ih protiv represije i mitova komunističkog režima, članica prvog Odbora za zaštitu umetničkih sloboda osnovanog 1982. u odbranu pesnika Gojka Đoga u sedištu Udruženja književnika Srbije u Francuskoj 7, kao i predsednica prve nevladine organizacije – Odbora za zaštitu čoveka i okoline, osnovanog 1984. godine takođe u Francuskoj 7.
Tokom 90-ih godina bila je među osnivačima UJDI-ja, Helsinškog parlamenta, Beogradskog kruga, Civilnog pokreta otpora… Bila je inicijator i učesnik svih mirovnih i antiratnih akcija u Beogradu: Paljenja sveća, Crnog flora, Poslednjeg zvona.., a 1992. osnovala je LUR (Leteća učionica, radionica) za kulturno i intelektualno povezivanje nekadašnjeg jugoslovenskog prostora.
Uvela je u srpsku književnost nov tip književne junakinje i ostavila nezaboravne i potresne stranice o rušenju zajedničke domovine, iluzija i snova u antiratnoj prepisci „Vjetar ide na jug i obrce se na sjever“.
Rođena Beograđanka i kosmopolita, koja je završila filozofiju, Biljana Jovanović objavila je zbirku pesama „Čuvar“ (1977), romane „Pada Avala“ (Prosveta, 1978 i Nezavisno izdanje Slobodan Mašić, 1981), „Psi i ostali“ (Prosveta, 1980) i „Duša jedinica moja“ (BIGZ, 1984), kao i drame „Ulricke Meinhof“ (osnova za predstavu Stammheim, SKC, Beograd, 1982, reditelji Ljubiša Ristić i Nada Kokotović), „Leti u goru kao ptica“ (Atelje 212, Beograd, 1983, reditelj Zoran Ratković), „Centralni zatvor“ (Naroden teater Bitola, 1922, reditelj Vlada Milcin) i „Soba na Bosforu“ (objavljena u ProFemini br.1, Beograd, 1996).
Preminula je 1996. godine u Ljubljani.
izvor:SEEcult.org
