Žiri je imao u vidu da je reč o autentičnom liričaru koji polazi od detalja iz svakodnevnog života a onda ih prevodi u jednu čisto lirsku sferu u kojoj oni postaju jedna metafizička interpretacija ljudske sudbine u savremenom svetu.

Dakle, reč je o poeziji koja i samu tišinu pretvara u čulno stanje, što je, svakako, odlika senzibilnih liričara prvog reda.