Ivo Andrić rođen je 9. oktobra 1892. u Dolcu kod Travnika. Djetinjstvo je proveo u Višegradu, gdje je završio osnovnu školu. Godine 1903. upisao je Veliku gimnaziju u Sarajevu, a slavensku književnost i istoriju studirao je na filozofskim fakultetima u Zagrebu, Beču, Krakovu i Grazu. 

Njegova prva pjesma “U sumrak” objavljena je 1911. u časopisu Bosanska vila, a 50 godina kasnije dobio je Nobelovu nagradu, za roman “Na Drini ćuprija” i cjelokupno stvaralaštvo. Iz njegovog stvaralaštva izdvajaju se romani “Travnička hronika”, “Gospođica”, “Prokleta avlija”, nedovršen “Omer-paša Latas”, kao i zbirke priča “Nemirna godina”, “Žeđ”, “Jelena, žena koje nema”, i meditativna proza “Znakovi pred puta”. 

Andrićeve knjige prevedene su na tridesetak jezika. Ivo Andrić umro je 13. marta 1975. u Beogradu, u 83. godini.